Πέπη Σακελλαρίου
Υποψήφια Κοινοτική Σύμβουλος
Στη 2^η Κοινότητα του Δήμου Αθηναίων
Με τον συνδυασμό «Αθήνα Τώρα» του Χάρη Δούκα

Παρότι η ελεγχόμενη στάθμευση εφαρμόζεται σε περιοχές του Δήμου Αθηναίων εδώ και πολλά χρόνια, η διαμάχη για τα υπέρ και τα κατά του μέτρου συνεχίζεται με έντονο τρόπο. Τα κριτήρια με τα οποία αξιολογείται το συγκεκριμένο μέτρο, αφορούν κυρίως στη διευθέτηση του δημοσίου χώρου, με συχνές αναφορές και σε περιβαλλοντικές παραμέτρους. Ειδικά σε μια συγκυρία αλληλοδιαδόχων και εντεινόμενων κρίσεων, το αυτοκίνητο αποτελεί μάλλον βασική ανάγκη, παρά επιλογή πολυτελείας για τους κατοίκους της πόλης. Για το λόγο αυτό, έχει μεγάλη σημασία το εν λόγω μέτρο να αξιολογείται κυρίως με βάση τις κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις που επιφέρει στις ζωές των κατοίκων της πόλης και ειδικότερα καθόσον η μακρόχρονη εμπειρία αποδεικνύει ότι ορισμένες παρεμβάσεις με σκοπό τη διευκόλυνση της ζωής των πολιτών -ακόμη και όταν υπάρχουν «καλές» προθέσεις- κινδυνεύουν να «εκπέσουν» σε εμπόδιο που εντείνει τις ανισότητες ή/και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Επιπρόσθετα, η αποσπασματική εφαρμογή του μέτρου σε «επιλεγμένες» περιοχές της πόλης μας, φαίνεται ότι τελικά προκαλεί περισσότερα προβλήματα παρά οφέλη στο κοινωνικό σύνολο. Σε κάθε περίπτωση, όταν το ζητούμενο από την εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου δεν είναι οι εισπράξεις, αλλά η βιώσιμη μετεξέλιξη της πόλης, είναι αναγκαίο να δοθούν πειστικές απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα και τις ανησυχίες που εγείρονται, προκειμένου να μην μένουν οι δημότες με την «πικρή αίσθηση» της επιβολής ενός αναποτελεσματικού μέτρου, που τελικά δεν διευκολύνει τη ζωή τους.

Στα μεγάλα αστικά κέντρα και ειδικά στην πόλη της Αθήνας, η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου οδήγησε σε διόγκωση της αγοράς αυτοκινήτου, που όμως δεν συνοδεύθηκε από αντίστοιχη βελτίωση των απαραίτητων υποδομών. Μελετώντας το πρώτο πολεοδομικό σχέδιο για την Αθήνα, που εκπονήθηκε το 1832 από τους αρχιτέκτονες Κλεάνθη & Σάουμπερτ, πριν ακόμη η πόλη γίνει πρωτεύουσα της Ελλάδας, μπορείτε να δείτε δρόμους μεγάλου πλάτους, πολυάριθμους κήπους, πλατείες και «βουλεβάρτα» που ενσωμάτωναν προβλέψεις για αυξημένες ανάγκες στο μέλλον. Δυστυχώς, ο Βαυαρός αρχιτέκτονας Κλέντσε, που κλήθηκε από τον αντιβασιλέα Μάουερ, μετά από πιέσεις ομάδων συμφερόντων της εποχής, προχώρησε σε επιζήμιες τροποποιήσεις του αρχικού σχεδίου, με αποκορύφωμα την χάραξη της Ερμού, κατά τρόπο που απαιτούσε την κατεδάφιση της Καπνικαρέας (η οποία ευτυχώς αποφεύχθηκε). Τον πρώτο αυτό σχεδιασμό, ακολούθησαν και άλλοι, ενώ στα νεώτερα χρόνια επικράτησε αναρχία και χάος ως προς τον σχεδιασμό (ή (σωστότερα ως προς τον μη σχεδιασμό), ως απόρροια της επικυριαρχίας των ατομικών συμφερόντων έναντι εκείνων του συνόλου.

Όσον αφορά στο μέτρο της ελεγχόμενης στάθμευσης, οι κύριες αναφορές υπέρ της εφαρμογής του μέτρου συνοψίζονται ως εξής:

• Στο χωροταξικό επίπεδο: βελτίωση κυκλοφοριακών συνθηκών, αποφυγή κυκλοφοριακής συμφόρησης και παράνομης στάθμευσης, αντιμετώπιση του χαμηλού ρυθμού εναλλαγής θέσεων.
• Στο περιβαλλοντικό επίπεδο: μείωση ρύπων, απότοκος της μείωσης του χρόνου εξεύρεσης θέσης στάθμευσης, μεγαλύτερη χρήση των δημοσίων ΜΜΜ.
• Στο κοινωνικό-ατομικό επίπεδο: βελτίωση ποιότητας ζωής των κατοίκων από αρνητικές «εξωτερικότητες»/επιπτώσεις που προκαλούνται λόγω της συσσώρευσης οχημάτων επισκεπτών, συχνά με απρόβλεπτες και αποκλίνουσες συμπεριφορές, σε διάφορα σημεία της Αθήνας.

Οι επικριτές του μέτρου, εξετάζουν εάν και κατά πόσον οι προαναφερόμενοι στόχοι μπορούν να επιτευχθούν με την ελεγχόμενη στάθμευση, ειδικότερα όταν αυτή εφαρμόζεται επιλεκτικά και όχι καθολικά, εντός των ορίων της πόλης. Ενδεικτικά, εγείρονται οι εξής ανησυχίες:

• Η αποσπασματική εφαρμογή του μέτρου συνιστά άνιση μεταχείριση των πολιτών, καθόσον προκαλεί και συσσωρεύει προβλήματα σε περιοχές που γειτνιάζουν με εκείνες όπου εφαρμόζεται η ελεγχόμενη στάθμευση.
• Με την επισημοποίηση της διάταξης στάθμευσης, προκαλείται απώλεια θέσεων εξ αιτίας νέων απαγορεύσεων στάθμευσης.
• Η πυκνότητα και η διαθεσιμότητα των ΜΜΜ, δεν είναι επαρκής ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται στις ανάγκες μιας άνετης και γρήγορης μετακίνησης των πολιτών. Μάλιστα, λαμβάνοντας υπ’ όψιν την ιδιαίτερα αρνητική εμπειρία κατά την περίοδο της πανδημίας, τελικά αμφισβητείται έντονα το εάν και κατά πόσον η χρήση ΜΜΜ, μπορεί να αποτελέσει τον ενδεδειγμένο τρόπο μετακινήσεων.
• Η χωρητικότητα στάθμευσης για επισκέπτες και κατοίκους είναι εξαιρετικά περιορισμένη και δεν αντιμετωπίζει ικανοποιητικά τη ζήτηση, με αποτέλεσμα οποιοδήποτε σύστημα στάθμευσης να καθίσταται τελικά ανεπαρκές και αντικοινωνικό, εξ αιτίας των επιβαλλόμενων προστίμων.
• Η διαδικασία απόδοσης σήματος κατοίκου δεν είναι απολύτως διαφανής, ενώ δεν αποκλείεται να χορηγούνται σήματα κατοίκων και σε οχήματα που δεν το δικαιούνται.
• Οι πολίτες πληρώνουν φόρους και τέλη για δημόσιους δρόμους, οι οποίοι τελικά εντάσσονται σε ένα ιδιόμορφο ιδιωτικοποιημένο δημοτικό σύστημα. Το επιπρόσθετο κόστος που καλούνται να καταβάλουν οι πολίτες είναι εξαιρετικά υψηλό και ανυπόφορο και ειδικά εάν ληφθούν υπ’ όψιν οι επί δεκαετίες καθηλωμένες αμοιβές, καθώς και η διαρκώς αυξανόμενη ακρίβεια σε βασικά αγαθά.
• Οι τοπικές αγορές αποδυναμώνονται σε βάθος χρόνου, αφού τελικά, οι πολίτες αποτρέπονται -κυρίως λόγω του δυσβάστακτου κόστους- να μεταβαίνουν με το αυτοκίνητό τους σε αυτές, ιδιαίτερα όταν οι τοπικές συγκοινωνίες είναι από ανεπαρκείς έως ανύπαρκτες (φανταστείτε να αγοράσετε ογκώδη αντικείμενα και να χρειασθεί να τα μεταφέρετε, στον περιορισμένο χώρο ενός μικρού τοπικού λεωφορείου, εάν και εφ’ όσον τελικά διατίθεται).
• Μπορεί μεν ορισμένες ομάδες συμφερόντων να ευνοούνται από ένα τέτοιο μέτρο, αλλά τελικά, η δραστηριοποίησή τους επιδεινώνει σε μεγάλο βαθμό την ζωή των κατοίκων. Για παράδειγμα, οι λευκές επί πληρωμή θέσεις, χρησιμοποιούνται το βράδυ κατά κόρον από επισκέπτες νυκτερινών κέντρων διασκέδασης προκαλώντας αναμφίβολα τεράστια όχληση στους κατοίκους.

Σε αυτή τη χρονική συγκυρία και στο πλαίσιο που ορίζεται από διαδικασίες (Local Agenda 2030, Shared Mobility 2030 Action Agenda and Action Network), καθώς και δίκτυα (C40) με σκοπό την επίτευξη παγκοσμίων στόχων, όπως π.χ. η κατάργηση εκατομμυρίων θέσεων στάθμευσης και η ανάπτυξη διαμοιραζόμενης κινητικότητας, με ανάλογη ανάπτυξη τεχνολογικών και άλλων υποδομών, είναι απαραίτητο να ανοίξει η συζήτηση για τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούν να αξιοποιούνται προς την κατεύθυνση αυτή τα έσοδα από το μέτρο της ελεγχόμενης στάθμευσης. Η περαιτέρω ανάπτυξη της εφαρμογής myAthensPass, με ενσωμάτωση λειτουργιών, όπως: ενημέρωση πολιτών για τις ελεύθερες θέσεις στάθμευσης, ειδοποίηση για κατάληψη και απελευθέρωση θέσης στάθμευσης, με αντίστοιχη ανάπτυξη υποδομής αισθητήρων στις θέσεις, κλπ., είναι απαραίτητη για όσο χρονικό διάστημα διαρκέσει η υφιστάμενη λειτουργία της ελεγχόμενης στάθμευσης, ενώ στη συνέχεια μπορεί να αξιοποιείται για τυχόν οχήματα διαμοιραζόμενης κινητικότητας.

Επιπρόσθετα, η ενίσχυση της διαφάνειας και της λογοδοσίας προς τους πολίτες, με τη δημοσιοποίηση στην ιστοσελίδα του Δήμου Αθηναίων, στοιχείων, όπως: ετήσια διακύμανση των οχημάτων των μονίμων κατοίκων και των παρεχομένων θέσεων στάθμευσης ανά περιοχή και ανά ζώνη, ετήσια και μηνιαία διακύμανση των οχημάτων επισκεπτών, ετήσια έσοδα από το μέτρο της ελεγχόμενης στάθμευσης και τρόπος αξιοποίησής τους, αποτελούν απαραίτητα στοιχεία δημοκρατικής λειτουργίας.

Σε κάθε περίπτωση, εν όψει και των αλλαγών που αναμένονται στη Διοίκηση του Δήμου, η παρούσα κατάσταση της ελεγχόμενης στάθμευσης θα πρέπει να πάψει να χρησιμοποιείται απλά ως εργαλείο είσπραξης εσόδων, για την αξιοποίηση των οποίων οι δημότες δεν θα λαμβάνουν καμία ενημέρωση, καθόσον μάλιστα δεν συμμετέχουν στη διαμόρφωση του προϋπολογισμού του Δήμου. Εφεξής, θα πρέπει να αξιοποιηθεί ως εργαλείο ανάπτυξης των υποδομών, με στόχο τη μείωση και τελικά την κατάργηση οποιασδήποτε οικονομικής επιβάρυνσης των πολιτών, για τις μετακινήσεις τους εντός των ορίων του Δήμου Αθηναίων.

Πέπη Σακελλαρίου

Υποψήφια Κοινοτική Σύμβουλος

2^η Κοινότητα Δήμου Αθηναίων με τον συνδυασμό

ΑΘΗΝΑ ΤΩΡΑ

Η έκθεση Brundtland[1] όρισε το θεωρητικό περιεχόμενο της «βιώσιμης ανάπτυξης» και συντέλεσε στην ευρύτατη διάδοση και αποδοχή της, χωρίς όμως να δώσει πρακτικές κατευθύνσεις για την εφαρμογή της. Το 1992, περισσότερα από 170 κράτη, δεσμεύθηκαν στην 1^η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη στο Ρίο ντε Τζανέιρο, για μια «βιώσιμη και μη-πληθωριστική ανάπτυξη» υπογράφοντας τη σχετική Διακήρυξη και ορίζοντας το σχέδιο δράσης Agenda 21 και Local Agenda 21. Η συζήτηση που αναπτύχθηκε και συνεχίζεται έως σήμερα, διέπεται από αντιφατικές απόψεις για τη «βιώσιμη ανάπτυξη», έτσι το νόημά της παραμένει ασαφές.

Βέβαια, τόσο σε παγκόσμιο, όσο και σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, χαίρει ευρείας υποστήριξης, αφού οι εκάστοτε ομάδες συμφερόντων της αποδίδουν το νόημα που τους εξυπηρετεί, ακριβώς όπως συμβαίνει με τις έννοιες της «δικαιοσύνης» και της «δημοκρατίας». Φυσικά, καμία ομάδα συμφερόντων δεν υποστηρίζει ανοικτά άδικες πρακτικές. Όμως, όπως κατέδειξαν οι μετέπειτα διασκέψεις και σύνοδοι, κάθε προσδοκία για υποχρεωτικό ριζικό αναπροσανατολισμό των πολιτικών, με ριζοσπαστικές αποφάσεις, όπως: επιβολή δίκαιων διεθνών φόρων για τις ρυπογόνες δραστηριότητες, τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές, κλπ., προσκρούει στα συμφέροντα διαφόρων ομάδων, που τελικά κατορθώνουν να επιβάλουν τη δική τους άποψη.

Στην τελευταία προπαρασκευαστική Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το κλίμα εν όψει COP28, που έγινε φέτος στη Βόννη, η συζήτηση εστίασε στη σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Όμως, το γεγονός ότι η πρακτική της αγοραπωλησίας δικαιωμάτων εμπορίου ρύπων όχι μόνον συνεχίζεται, αλλά προωθείται περαιτέρω, μας υποχρεώνει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι σχετικές συζητήσεις είναι μόνον προσχηματικές. Ειδικότερα, επειδή η πρακτική αγοράς ρύπων, όχι μόνον ευνοεί κάποια κράτη έναντι άλλων, αλλά επίσης δημιουργεί τις συνθήκες για κατευθυνόμενες χρεοκοπίες κρατών ή ακόμη λειτουργεί και ως εμπόδιο για τη μετεξέλιξη αναπτυσσόμενων οικονομιών σε ανεπτυγμένες, με στόχο να αποκτήσουν το δικό τους μερίδιο στους ρύπους.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον εντάσεων και σύγκρουσης συμφερόντων, σε παγκόσμιο επίπεδο, τι θα μπορούσε να γίνει στο επίπεδο μιας πόλης όπως η Αθήνα και ειδικότερα σε τοπικό επίπεδο, όπως οι γειτονιές της πόλης μας;

Πως μπορούμε να μετατρέψουμε την Αθήνα σε μια «πόλη που μαθαίνει» από το παρελθόν και μπορεί να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις του μέλλοντος, οι οποίες εν πολλοίς επιβάλλονται από τις αποφάσεις εθνικών και υπερεθνικών φορέων; Είναι δυνατός ο συγκερασμός των απόψεων τοπικών ομάδων συμφερόντων; Υπάρχει τρόπος για την αντιμετώπιση κάποιων επιπτώσεων από αρνητικές εξωτερικότητες (negative externalities) που επηρεάζουν τους δημότες της Αθήνας, όπως π.χ. από την  πρακτική της βραχυχρόνιας μίσθωσης κατοικιών;

Σε παλαιότερο άρθρο μου, είχα επισημάνει κάποια στοιχεία σχεδιασμού για μια «βιώσιμη πόλη», αποφεύγοντας τις υπεραπλουστεύσεις και τη χρήση «οικουμενικών» μεθοδολογιών. Κρίσιμα ζητήματα, όπως το πράσινο, η τοπική οικονομία, οι υποδομές, τα απορρίμματα, η αποτροπή γκετοποίησης γειτονιών, η αστεγία, τα στέκια ναρκομανών, ο πολιτισμός, η ενέργεια κλπ., θα πρέπει να βρίσκονται συνεχώς σε πρώτη προτεραιότητα για τον Δήμο μας, ειδικότερα ενόψει της Agenda30 όπου οι πόλεις της Ε.Ε. και οι δημότες τους θα κινδυνεύουν να βρεθούν εκτεθειμένοι στις επιπτώσεις ενεργειακής φτώχειας, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπ’ όψιν, ότι οι πόροι που κατευθύνονται στις τοπικές κοινωνίες είναι εξαιρετικά ανεπαρκείς.

Όσον αφορά στις Κοινότητες του Δήμου Αθηναίων, στοχευμένες, μικρές παρεμβάσεις, με βραχυπρόθεσμο ορίζοντα υλοποίησης, που δεν απαιτούν μεγάλο κόστος εφαρμογής και διατήρησης, θα μπορούσαν να σηματοδοτήσουν την εκκίνηση προς την πορεία της βιωσιμότητας. Αναγκαία προϋπόθεση, αποτελεί η αποκέντρωση περισσότερων αρμοδιοτήτων και πόρων στις Κοινότητες, δηλαδή όπως ακριβώς είχε σχεδιασθεί και υλοποιηθεί από το ΠΑΣΟΚ και όπως είχε λειτουργήσει, με θετικό πρόσημο για τους πολίτες, στις 2 θητείες του Δημάρχου Γ. Καμίνη, κάτι που -δυστυχώς- τόσο η παρούσα κυβέρνηση, όσο και η δημοτική αρχή της πόλης μας, ακύρωσαν στην πράξη.

Στη συνέχεια, παρατίθενται επιγραμματικά ορισμένες από τις προτεινόμενες παρεμβάσεις, καθώς ο περιορισμένος χώρος ενός άρθρου δεν επαρκεί για την αναλυτική παρουσίαση των συγκεκριμένων παραμέτρων και των συνεργειών για κάθε μία από αυτές.

ΠΡΑΣΙΝΟ

Η φύτευση δένδρων, που ευδοκιμούν στις συγκεκριμένες συνθήκες της πόλης (π.χ. Ακακίες Κωνσταντινουπόλεως, Μελιές, κ.ά.), όχι μόνον θα έδινε χρώμα και θα ομόρφαινε τις γειτονιές της πόλης, αλλά με την ανυπόφορη ζέστη που κυριαρχεί τους καλοκαιρινούς μήνες, θα παρείχε ανάσες δροσιάς στους κατοίκους. Σε πρώτη φάση, η φύτευση θα μπορούσε να γίνει σε όλες τις διαπλατύνσεις πεζοδρομίων που έχουν διαμορφωθεί κατά τα τελευταία χρόνια για την αποτροπή παρκαρίσματος στις στροφές των δρόμων, σε όλα τα σημεία οδοστρώματος όπου καταργήθηκε η λωρίδα αριστερής στροφής (λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων) και έκτοτε παραμένουν αχρησιμοποίητα. Επίσης, θα μπορούν να αξιοποιηθούν οι υφιστάμενοι χώροι σε πεζοδρόμια ή ακόμη και να συμπυκνωθούν οι θέσεις στάθμευσης, ώστε να μπορεί να γίνει φύτευση ανάμεσά τους επί του οδοστρώματος, οριοθετώντας εκ νέου με τον τρόπο αυτό τις εναπομένουσες θέσεις στάθμευσης. Φυσικά, όλα τα παραπάνω σε συνεννόηση με φορείς που διαθέτουν υποδομές στο υπέδαφος (π.χ. φυσικό αέριο, ΕΥΔΑΠ, κλπ.). Σε κάθε περίπτωση, σε συνεννόηση με επιστήμονες γεωπόνους και μηχανικούς, θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν πολλοί άλλοι εναλλακτικοί τρόποι (όπως π.χ. φύτευση στο πεζοδρόμιο όπου δεν υπάρχουν υποδομές, επέκταση πεζοδρομίου σε καταργημένη θέση στάθμευσης, κ.ά.).

ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Στο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, η προώθηση πρότασης για την αντιμετώπιση του φαινομένου της έλλειψης στέγης για φοιτητές που έρχονται στην Αθήνα για σπουδές, δεν αποτελεί απλά μια δράση που δίνει λύση σε ένα τμήμα πληθυσμού, αλλά ταυτόχρονα «ανανεώνει» με πολλούς τρόπους τις γειτονιές της πόλης. Παρότι το θέμα της έλλειψης στέγης, γενικότερα για τους νέους ανθρώπους ή για ευάλωτες οικογένειες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, είναι ζήτημα που άπτεται σοβαρών πολιτικών επιλογών της εκάστοτε κυβέρνησης, που έχει την υποχρέωση να περιορίζει τα φαινόμενα σύγκρουσης συμφερόντων στο πεδίο και να σχεδιάζει πολιτικές με γνώμονα την εξυπηρέτηση των «πολλών», μια πιλοτική προσπάθεια σε επίπεδο Δήμου, θα άξιζε να δοκιμασθεί. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αποτελεί, η δημιουργία μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας, όπου θα έχουν πρόσβαση μόνον οι φοιτητές και οι ιδιοκτήτες που θα μπορούν να καταχωρούν το προς μίσθωση ακίνητο. Ο Δήμος, θα απευθύνει πρόσκληση σε ιδιοκτήτες κατοικιών για τη διάθεση ακινήτων προς μίσθωση, αποκλειστικά σε φοιτητές, με αντιστάθμισμα την απαλλαγή από δημοτικά τέλη ή ακόμη και τη μείωση του ΕΝΦΙΑ (σε συνεννόηση με την κυβέρνηση), για το ακίνητο, για όσο διάστημα διαρκεί η μίσθωση. Οι φοιτητές θα μπορούν να ενημερώνονται άμεσα και πολυκαναλικά (π.χ. sms, email, κ.ά.), κάθε φορά που κάποιο ακίνητο διατίθεται προς ενοικίαση. Σε περίπτωση που η ως άνω πιλοτική δράση λειτουργήσει ικανοποιητικά, θα μπορεί να αξιοποιηθεί -ως καλή πρακτική- και σε κεντρικό επίπεδο. Η νέα Δημοτική Αρχή πρέπει να έχει ως στόχο την βέλτιση συνεργασίας με όσους φορείς χρειάζεται, προκειμένου να προάγει τέτοιες πολιτικές.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ – ΜΕΙΩΣΗ ΘΟΡΥΒΟΥ ΟΧΗΜΑΤΩΝ

Σε επίπεδο ποιότητας ζωής, η μείωση του ενοχλητικού και εξαιρετικά επικίνδυνου για την υγεία των κατοίκων του Δήμου θορύβου, που προκαλούν «μηχανικά αρρύθμιστα» οχήματα και ιδιαίτερα δίκυκλα, θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί –σε πρώτη φάση- με τη μετατροπή οδών, που βρίσκονται στην αρμοδιότητα του Δήμου, σε «ήπιας κυκλοφορίας». Περαιτέρω, η προσθήκη υλικών στο οδόστρωμα, κατά τρόπον ώστε για τη διέλευση των οχημάτων να απαιτείται η μείωση ταχύτητας (π.χ. τεχνική chicane) με εκμετάλλευση του χώρου για φύτευση δένδρων και ταυτόχρονη σήμανση με πινακίδες προς ενημέρωση των διερχομένων, είναι μια λύση που αξίζει να δοκιμασθεί.

ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΚΤΗΡΙΩΝ

Ένα πιλοτικό πρόγραμμα, το οποίο μέσω επακριβούς καταμέτρησης της ετήσιας κατανάλωσης ενέργειας για δύο Δημοτικά κτίρια, θα μπορούσε να καταδείξει εάν υπάρχει η δυνατότητα πλήρους ενεργειακής αυτονομίας τους, κατά τα πρότυπα της πιλοτικής εφαρμογής εναλλακτικής ενεργειοδότησης δημοσίων κτιρίων για κατοικίες, στην Vargada της Σουηδίας. Επιπρόσθετα, είναι απαραίτητο οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου να βρίσκονται σε άμεση επικοινωνία με τους υπεύθυνους του προγράμματος της Εθνικής Στρατηγικής για το Υδρογόνο, ώστε να ενταχθούν πιλοτικά σε αυτό κατά τη δεύτερη φάση (2025-2030), τουλάχιστον ένα κτίριο από κάθε Δημοτική Κοινότητα ή ακόμα και να δημιουργήσει τις δικές του υποδομές ενέργειας.

Υπάρχουν πολλές ακόμη ιδέες, για παρεμβάσεις που δεν απαιτούν υπερβολικά κόστη υλοποίησης και συντήρησης ή που μπορούν να αποσβέσουν σε σύντομο χρόνο το όποιο κόστος συντήρησης. Το μεγάλο στοίχημα για την επόμενη διοίκηση του Δήμου μας, θα είναι να βλέπει μακροπρόθεσμα και να δρα άμεσα για την επίλυση των προβλημάτων που ήδη υπάρχουν αλλά και για όσα διαβλέπει ότι μπορεί να δημιουργηθούν στις νέες παγκόσμιες συνθήκες.

---

[1]World Commission on Environment and Development (WCDE), 1987

Λίγες μόλις μέρες από την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του, ο συνδυασμός «Αθήνα ΤΩΡΑ» με επικεφαλής τον Χάρη Δούκα, αριθμεί πλέον εκατό υποψήφιους δημοτικούς και κοινοτικούς συμβούλους.

Στους νέους υποψήφιους που ανακοινώνονται σήμερα, συπεριλαμβάνονται εκπρόσωποι φορέων και οργανισμών, στελέχη με αυτοδιοικητική εμπειρία, ακαδημαϊκοί και επαγγελματίες διαφόρων κλάδων από όλες τις δημοτικές κοινότητες της Αθήνας.

Κατά την ανακοίνωση των νέων υποψηφιοτήτων, ο Χάρης Δούκας δήλωσε:

«Μόλις δύο εβδομάδες από την ανακοίνωση της υποψηφιότητας μου, καλωσορίζω ακόμη 50 αξιόλογες προσωπικότητες που θέλησαν να συνταχθούν μαζί μου για να αλλάξουμε την Αθήνα. Διευρυνόμαστε και ερχόμαστε ακόμα ένα βήμα πιο κοντά στη δημιουργία ενός πραγματικά πολυσυλλεκτικού συνδυασμού. Ενώνουμε τις φωνές μας και τις δυνάμεις μας για να αλλάξουμε την Αθήνα ΤΩΡΑ».

Αναλυτικά, τα προφίλ των νέων υποψηφίων:

1. Αγγελιδάκης Παναγιώτης: Κοινοτικός Σύμβουλος 6ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
2. Αλαντάλας Γεώργιος: Τεχνικός ηλεκτρονικών υπολογιστών και δικτύων (Κόμμα Πειρατών Ελλάδος)
3. Αναστάσης Φώτιος: Πρώην Σύμβουλος 6ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
4. Ασαργιώτη Μαρία: Συνταξιούχος, Πρώην Αντιπρόεδρος Ένωσης Γυναικών Κρήτης, Μέλος του Βολτ Ελλάδας
5. Αυγερινός Μάνος: Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Μηχανικός Η/Υ με εξειδίκευση σε Επιχειρησιακή Έρευνα και Διοίκηση Επιχειρήσεων, Αναπληρωτής Καθηγητής Επιχειρήσεων και Τεχνολογίας. Ιδρυτικό στέλεχος, Συνεκπρόσωπος Τύπου και Μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του Βολτ Ελλάδας
6. Αυγητίδου-Παπακώστα Γεωργία: Πρώην Κοινοτική Σύμβουλος 7ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
7. Βελεγράκης Μανώλης: Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Διδάκτωρ Νομικής Σχολής Αθηνών
8. Γιαννακοπούλου Βαρβάρα: Στρατιωτικός Μετεωρολόγος, Πολεμική Αεροπορία
9. Γιοκαρίνης Ιάκωβος: Εκπαιδευτικός, Πρώην Σύμβουλος 7ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
10. Γρίβα Σοφία: Δημόσιος Υπάλληλος
11. Δήμου Δημήτριος: Ενεργός Πολίτης
12. Διαμάντης Γεώργιος: Οικονομολόγος
13. Ζευγίτης Αντώνης: Δημοσιογράφος
14. Ζώντου Μαρίνα: Φιλόλογος, Σύμβουλος 3ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
15. Καλαβρυτινός Νικόλαος-Νεκτάριος: Μηχανικός Ε.Μ.Π., Οικονομολόγος MSc, Υποψήφιος Διδάκτορας Ε.Μ.Π.
16. Καραντζούλα Ευαγγελία: Ειδικευμένη Νοσηλεύτρια, Εκπρόσωπος στο Δ.Σ. Σωματείου εργαζομένων Σισμανόγλειου Νοσοκομείου, Μέλος Γενικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΝΟΠ
17. Καρύδας Δημήτριος-Ευάγγελος (Δημήτρης): Μηχανικός Πληροφορικής, Ιδιωτικός Υπάλληλος
18. Κέγκος Φίλιππος: Δάσκαλος, Διευθυντής 64ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, Αντιπρόεδρος Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. «Ο Παρθενώνας»
19. Κελεπούρη Νατάσσα: Τραπεζοϋπάλληλος
20. Κολλιόπουλος Διονύσιος: Μηχανικός Αυτοματισμού, Πρώην Σύμβουλος 4ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
21. Κομνηνός Χρήστος: Ιδιωτικός Υπάλληλος
22. Κοντός Χαράλαμπος: Τεχνικός Τύπου, Πρώην Σύμβουλος 4ης Δημοτικής Κοινότητας
23. Κοπανάς Αθανάσιος: Αντιπρόεδρος Μεσιτών Ελλάδος
24. Λαζάρης Τιμολέων: Φύλακας σχολικών κτιρίων (Δημοτική Κίνηση Πράσινη Αθήνα)
25. Λάιος Χαράλαμπος: Εκπαιδευτικός (Δημοτική Κίνηση Πράσινη Αθήνα)
26. Λάλος Ηλίας: Φοροτεχνικός
27. Λιγνός Γεράσιμος (Μάκης): Πρώην Σύμβουλος 5ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων, Πρώην Πρόεδρος Λέσχης Φιλίας Λαμπρινής
28. Λογιάδου Δέσποινα: Πρόεδρος Ένωσης Γυναικών Ελλάδος (Ε.Γ.Ε), Πρώην Σύμβουλος 6ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
29. Μαγείρου Ελένη: Ομοιοπαθητικός, Πρώην Σύμβουλος 2ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
30. Μαλάϊ Φατός: Διαπολιτισμικός Μεσολαβητής
31. Μελιδώνης Ζήσιμος: Ασφαλιστικός Πράκτορας
32. Μεχιλλάϊ Σονίλα (Σόνια): Πολιτικός Επιστήμονας ΕΚΠΑ
33. Μπαραδάκης Γεώργιος: Οικονομολόγος
34. Πάλλα Λυδία: Θεατρολόγος
35. Παπαγιαννάκης Κωνσταντίνος: Μηχανολόγος Μηχανικός, Γεν. Γραμματέας Ε.Δ.Ε.Μ.
36. Παπασούλης Ιωάννης: Επιχειρηματίας του κλάδου της εστίασης & Σύμβουλος επιχειρήσεων με εξειδίκευση στην διαχείριση ευρωπαϊκών προγραμμάτων χρηματοδότησης, Μέλος του Βολτ Ελλάδας
37. Παρίσης Γιώργος: Captain, Shipping Instructor, Sea Tourist Specialist, Μέλος Κεντρικής Επιτροπής Ε.Δ.Ε.Μ.
38. Περδίκος Πρόδρομος: Δημοτικός Υπάλληλος
39. Πλατανιάς Αθανάσιος: Χημικός Μηχανικός
40. Σακελλαρίου Θεοπίστη (Πέπη): Πληροφορικός
41. Σιώπα Χρυσούλα: Δημόσιες Σχέσεις
42. Σκουμπουρδή Άρτεμις: Ιστορικός Συγγραφέας, Ξεναγός
43. Σπυροπούλου Δήμητρα: Φοιτήτρια Τμήμα Διοίκησης Τουρισμού Πανεπιστημίου Πατρών
44. Σταμάτη Βασιλική: Συνταξιούχος Νοσηλεύτρια
45. Στάμου Σταυριανή (Ρούλα): Ελεύθερη Επαγγελματίας, Εκπαιδεύτρια Προσωπικού Επιχειρήσεων
46. Τσουκάτου Αγγελική: Σύμβουλος 2ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
47. Φραγκιουδάκη Κωνσταντάκη Κυριακή (Κική): Ιδιωτική Υπάλληλος
48. Χαρλαύτης Παναγιώτης – Πάρις: Πολιτικός Μηχανικός, Γραμματέας Συλλόγου Διπλωματούχων Πολιτικών Μηχανικών
49. Χοριέτι Βίβιεν: Αρχιτέκτων, Εκπαιδεύτρια Νέων
50. Χριστοφορίδης Γιάννης: Δημοσιογράφος, Πρώην Σύμβουλος 7ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων

Έμπειρα στελέχη της αυτοδιοίκησης, προσωπικότητες από τους χώρους των επιστημών, των επιχειρήσεων και των κινημάτων φιλοδοξούν να φέρουν την αλλαγή παραδείγματος για το Δήμο της Αθήνας.

Ο συνδυασμός “Αθήνα ΤΩΡΑ” με επικεφαλής τον Χάρη Δούκα ανακοινώνει τα πρώτα ονόματα που θα βρίσκονται στο ψηφοδέλτιο του. Στους υποψήφιους δημοτικούς και κοινοτικούς συμβούλους του συνδυασμού συγκαταλέγονται εν ενεργεία δημοτικοί σύμβουλοι και μέλη της δημοτικής παράταξης ΑΘΗΝΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ του Παύλου Γερουλάνου. Επίσης, συμπεριλαμβάνονται εκπρόσωποι κομμάτων και κινήσεων που υποστηρίζουν το συνδυασμό “Αθήνα ΤΩΡΑ” όπως: Βολτ Ελλάδος, ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ, Δημοτική Κίνηση Πράσινη Αθήνα, Κόμμα Πειρατών Ελλάδος.

Με αφορμή την ανακοίνωση των πρώτων ονομάτων, ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας ανέφερε: «Από την ημέρα της ανακοίνωσης της υποψηφιότητας μας, η ανταπόκριση στο κάλεσμά μας και η έμπρακτη υποστήριξη που λαμβάνουμε, μας γεμίζουν με δύναμη και αισιοδοξία να διεκδικήσουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για την πόλη μας. Σήμερα, έχουμε τη χαρά να ανακοινώσουμε τους πρώτους 50 υποψήφιους που εμπιστεύονται το σχέδιο και μοιράζονται το όραμά μας. Είναι προσωπικότητες ξεχωριστές, από όλες τις γειτονιές της Αθήνας, με όρεξη, γνώσεις και εμπειρία. Ευελπιστούμε όλοι μαζί, με τις Αθηναίες και τους Αθηναίους στο πλευρό μας, να κάνουμε την Αθήνα μια πόλη βιώσιμη, σύγχρονη και φιλόξενη, όπως μας αξίζει».

Αναλυτικά, τα προφίλ των πρώτων υποψηφίων:

1. Αγρογιάννη – Μουκριώτου Ζαχαρία (Ζαχαρούλα): Οικονομολόγος-Τραπεζικός, μέλος Ο.Ε.Ε
2. Αποστολόπουλος Π. Γεώργιος: Δικηγόρος, Δημοτικός Σύμβουλος Αθηναίων
3. Βασιλείου Χριστίνα: Πρώην Αντιδήμαρχος Δ. Αθηναίων, πρώην Αντιπρόεδρος Παιδικού Βρεφοκομείου Αθηνών
4. Βολονάση Χαρούλα (Κορίνα): Οικονομολόγος, Κοινοτική Σύμβουλος 5ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
5. Βούλγαρη Ανδριανή (Άννη): Δημόσιος Υπάλληλος
6. Γεννηματά Ιωάννα (Τζίνη): Πολιτισμολόγος ευρωπαϊκού πολιτισμού, Κοινοτική Σύμβουλος 7ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
7. Γεωργάτος Δημήτρης: Επαγγελματίας στον κλάδο του τουρισμού
8. Γεωργιάδης Σ. Θωμάς: Μαθηματικός, Καθηγητής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Λυκείου), Γενικός Σύμβουλος της ΑΔΕΔΥ, Γραμματέας της Προοδευτικής Ενότητας Καθηγητών (Π.Ε.Κ.)
9. Γιάνναρος Γιώργος: Οικονομολόγος
10. Γιαννοπούλου Γεωργία: Συνταξιούχος, Κοινοτική Σύμβουλος 4ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
11. Γιαννοπούλου Καλλιόπη (Πόπη): Γραμματέας Δημοτικού Συμβουλίου Αθήνας, Δημοτική Σύμβουλος Αθηναίων
12. Γούναρης Θανάσης: Εκπαιδευτικός, Διευθυντής σχολικών μονάδων από το 1997, Ακτιβιστής για τα δικαιώματα των ζώων, Μέλος της πολιτικής γραμματείας των Πράσινων
13. Δεκαβάλλας Κωνσταντίνος: Οικονομολόγος – Περιφερειολόγος, Κοινοτικός Σύμβουλος 1ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
14. Δεσινιώτης Γεώργιος: Ιδιωτικός Υπάλληλος
15. Δούρου Όλγα: Κοινωνιολόγος, με ειδίκευση στην ενεργό γήρανση, τα εργασιακά και το ασφαλιστικό. Επαγγελματική εξειδίκευση στη Διαχείριση Κινδύνων και την ανάλυση οικονομικού εγκλήματος. Ιδρυτικό μέλος και πρώην Συμπρόεδρος του Βολτ Ελλάδας.
16. Δρούλια Παναγιώτα (Τέτα): Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός, Κοινοτική Σύμβουλος 6ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
17. Ευθυμιάτου Χριστίνα: Χημικός Μηχανικός και πρώην συνεκπρόσωπος Οικολόγων Πράσινων
18. Ευθυμίου Δημήτριος: Συνταξιούχος ΟΣΕ, Γραμματέας 1ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων, πρώην Σύμβουλος 1ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
19. Ζαφείρης Ιωάννης: Συνταξιούχος Ναυτικός, πρώην Σύμβουλος 6ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
20. Ζαχαροπούλου Αθανασία (Θάνια): Τραπεζική Υπάλληλος, Κοινοτική Σύμβουλος 7ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
21. Ζαχμανίδη Ίρις: Σκηνοθέτης
22. Ζωντήρος Παναγιώτης: Φοιτητής Διοίκησης Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Τουλούζης
23. Ζωντήρου Ελένη: Δικηγόρος, πρώην Πρόεδρος 6ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων (2014-2019)
24. Καββαθάς Τρύφωνας: Δημόσιος Υπάλληλος
25. Καλαφατάκης Κωνσταντίνος: Επίκουρος Καθηγητής Ιατρικών Νευροεπιστημών, με ειδίκευση στην Κλινική Νευρολογία, τη Νευροαπεικόνιση και τις Μεταφραστικές Νευροεπιστήμες. Ιδρυτικό μέλος και εκλεγμένος Γραμματέας του Βολτ Ελλάδας.
26. Καλλίτσης Νικόλαος: Συνταξιούχος, πρώην Σύμβουλος 4ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
27. Καποδίστριας Παναγιώτης: Μηχανικός Εμπορικού Ναυτικού
28. Κορδονούρης Παναγιώτης (Τάκης): Πρόεδρος Ένωσης Κωφών
29. Λαλιώτης Νίκος: Μουσικός, Ιδιωτικός Υπάλληλος
30. Λιμνιωτάκη Δέσποινα: Κοινωνική και Κλινική Ψυχολόγος, με ειδίκευση στην καταπολέμηση της (έμφυλης) βίας, την ψυχική ανθεκτικότητα και τη γυναικεία ενδυνάμωση σε θέματα επιχειρηματικότητας, πολιτικής δράσης και ηγεσίας. Εκλεγμένη Πρόεδρος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας.
31. Μάλαινος Δημήτριος: Συνταξιούχος Έμπορος
32. Μεγαλοοικονόμου-Νάκου Ελένη: Εκπαιδευτικός, πρώην Σύμβουλος της 6ης Δημοτικής Κοινότητας Αθήνας, πρώην Πρόεδρος της Ενιαίας Σχολικής Επιτροπής Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Δ. Αθηναίων
33. Μελέτη Μαρία Μαργαρίτα (Μαρίτα): Ιδιωτική Υπάλληλος
34. Μπέη – Καραμπότσου Ρωξάνη – Ευαγγελία: Δικηγόρος Αθηνών, Δημοτική Σύμβουλος Αθηναίων, Αντιπρόεδρος ΚΥΑΔΑ
35. Μπάρκα Βασιλική: Ενεργός πολίτης Αθήνας
36. Παλιού Κατερίνα: Πρόεδρος Πολιτιστικού Οργανισμού «ARCADIA», πρώην Περιφερειακή Σύμβουλος εντεταλμένη διεθνών θεμάτων Αττικής
37. Παπαδόπουλος Χρήστος: Συνταξιούχος Στέλεχος Τραπέζης (Alpha Βank), πρώην Σύμβουλος 2ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων, 12 συνεχή έτη στο Δ.Σ της Λέσχης Φιλίας του Αγίου Αρτεμίου, Αντιπρόεδρος ΑΚΙΒΔΑ, πρώην Γραμματέας Διεθνούς Αμνηστίας
38. Παπαθεοδώρου Ηλίας: Πρόεδρος Εταιρειών Βιοτεχνολογίας, πρώην Διεθνής Γραμματέας και Συνεκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων στο Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα, Ιδρυτικό μέλος του κόμματος Οικολογία.
39. Παπαμανωλάκης Άρης:  Φιλόλογος
40. Πετρίδου Μαρία (Μάνια): Βιοχημικός, πρώην Υπεύθυνη γραφείου Τύπου και Δημοσίων Σχέσεων Ευαγγελισμού
41. Σιδερή Δήμητρα: Υπάλληλος στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, πρώην Δημοτική Σύμβουλος Δ. Αθηναίων, Μέλος ΔΣ 9.84
42. Στρατηγάκη Μαρία: Καθηγήτρια Κοινωνικής Πολιτικής, Πάντειο Πανεπιστήμιο, πρώην Αντιδήμαρχος Αθηναίων και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Γυναικών Πανεπιστημιακών (ΕΛΕΓΥΠ)
43. Τζάνος Ιωάννης Αλέξανδρος: Φυσίατρος, Eπιμελητής ΓΝΑ ΚΑΤ, Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας ΟΕΝΓΕ
44. Τζουμάκας Δημήτρης: Δικηγόρος Αθηνών Παρ’ Αρείω Πάγω επί 42 έτη, 6 χρόνια προϋπηρεσία στο Ελεγκτικό Συνέδριο
45. Τσαλίκη Τζούλια: Αρχιτέκτων, M.Sc. Χωροταξίας, Γενική Γραμματέας Συλλόγου Αρχιτεκτόνων ΣΑΔΑΣ, πρώην Πρόεδρος Αρχιτεκτόνων Αττικής
46. Τσανός Χρήστος: Επιστημονικός Συνεργάτης σε Ευρωπαϊκά Ερευνητικά Έργα, Διδάκτωρ Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών
47. Τσαρός Περικλής :Οικονομολόγος, MBA, Τραπεζικός υπάλληλος, εκλεγμένο Μέλος της συνέλευσης των αντιπροσώπων ΟΕΕ, αναπληρωτής γραμματέας Τ.Ο. 7ο Αθηνών ΠΑΣΟΚ
48. Φούντζουλα Ασήμω (Μίνα): Συνταξιούχος συνεταιριστικός υπάλληλος, πρώην Σύμβουλος 3ης Κοινότητας Δ. Αθηναίων
49. Χρυσόγελος Νίκος: Πρώην Ευρωβουλευτής ΠΡΑΣΙΝΟΙ/EFA και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης του Ευρωκοινοβουλίου, Επικεφαλής των τότε Οικολόγων Πράσινων στις εθνικές εκλογές 2009, Μέλος του Συμβουλίου των ΠΡΑΣΙΝΩΝ, Στέλεχος περιβαλλοντικών οργανώσεων και πρόεδρος της ΚΟΙΝΣΕΠ “ΑΝΕΜΟΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ”
50. Ψαρόπουλος Φ. Νικόλαος: Αξιωματικός E.A. Πολεμικού Ναυτικού, Σύμβουλος Καθημερινότητας επί Δημαρχίας Γ. Καμίνη