Ξέρω ότι ο πατέρας Μάξιμος μάλλον θα με μαλώσει που το βάζω εδώ, διότι όπως μου είπε προχθές που τον συνάντησα για πρώτη φορά (με αφορμή ένα θέμα της γειτονιάς μας), η φροντίδα προς τους συνανθρώπους μας είναι ουσιαστικά φροντίδα για τον ίδιο μας τον εαυτό!
Αυτός εδώ ο χώρος όμως -πέρα από τα πιστεύω του καθενός- είναι ένα σημείο όπου το καλό, η αγάπη και η αλληλεγγύη ανάμεσα στους ανθρώπους της κοινότητός μας αποκτούν φωνή και εκφράζονται στη βάση του παραδείγματος της συλλογικότητας.

Ας ελπίσουμε -όπως αμφότεροι διαπιστώσαμε- ότι πολύ γρήγορα οι συνάνθρωποί μας θα βρεθούν σε θέση να φροντίζουν και πάλι οι ίδιοι για τα δικά τους θέματα. Μέχρι τότε ένα ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ανήκει σε όλους όσοι ασχολούνται με την ανακούφιση των συνανθρώπων μας που σε αυτή τη δύσκολη στιγμή της χώρας κατεστάθησαν ευάλωτοι.